|
Ik had een droom (brief aan het bestuur) |
|
|
|
|
Door Lenie Heeffer
|
|
22-02-2010 |
|
Geacht bestuur van de NVOC,
Allereerst wil ik graag mijn waardering uitspreken aan alle bestuursleden. Dat er toch steeds weer mensen zijn die zich geheel belangeloos inzetten voor de instandhouding van een vereniging. Ze verdienen er geen cent mee. Het kost ze alleen veel vrije tijd en in de meeste gevallen ook nog lichamelijke arbeid. En wat is hun beloning? Waardering maar ook regelmatig een bak shit over je heen. Dit is natuurlijk figuurlijk bedoeld. Dus mijn dank voor het vele werk dat jullie aan het doen zijn voor de komende verbouwing. En ik schrijf mijn brief omdat mijn droom daarover ging.
Mijn droom: Ik zit in de prachtig gerenoveerde bar van ons clubgebouw aan een pilsje en geniet van een goed gesprek. De bar is een stuk vergroot en loopt met een boog de zaal in waarin ook nog wat hangtafels staan. Maar er is iets vreemds. Ik mis de rokers. De lucht is puur en eindelijk ruik je eens wat bloemen die in vazen staan om de zaal op te fleuren. Waar zijn ze gebleven? Zijn ze toch maar gestopt met roken? Iets dat meer dan verstandig zou zijn. Dan leven ze minstens tien jaar langer en wie wil dat niet? Geen verstopte aderen, geen longkanker, geen laatste jaren van hun leven aan de zuurstofflessen. Staan ze dan buiten? Ook daar zie ik hen niet. Ik zoek nog verder, maar wat jammer, ik schrik wakker en weg is mijn droom. Geacht bestuur, veel wijsheid wens ik jullie toe bij de realisatie van de verbouwing waarin zelfs ruimte schijnt te komen voor een invalidentoilet. Maar er is ook die andere, sluipende invaliditeit. Van kindsaf aan heb ik bronchitis met regelmatig een luchtwegeninfectie. Dus een bloedhekel aan rook en wie bij de tijd is weet dat het niet meer ván deze tijd is om in openbare ruimtes te roken. Hartelijke groet,
Lenie Heeffer |
