De allerbeste wensen voor het Nieuwe Jaar 2012 wens ik u allen van harte toe. Door werkzaamheden in ons lieflijke, koude, winderige Nederland was ik niet aanwezig bij het grootse Kerstdiner op Tweede Kerstdag. Ik heb in de wandelgangen alleen maar lovende woorden gehoord. Iedereen, die aanwezig was, heeft genoten van een sfeervolle aangeklede zaal met heel mooi gedekte tafels. De totale Keukenbrigade, heeft enorm zijn best gedaan en heeft een voortreffelijk 7-gangen diner bereid, waar menig groot restaurant trots op zou zijn.
De grote Nieuwjaarsduik op 1 januari 2012 was ook weer een groot succes. Sommige zwemmers waren zodanig goed vermomd, dat men niet wist wie ze waren. Verschillende leden van de club, ongeveer 29 man, begaven zich in het (beetje) koude water en zo kun je dan weer met frisse moed beginnen aan een Nieuw Jaar. De oliebollen en de chocomelk, met of zonder rum, gingen er volop in. In de club wachtte de Cava, erwtensoep met roggebrood en spek en men genoot met volle teugen.
Hebt u voor het Nieuwe Jaar ook goede voornemens gemaakt, zoals met een schone lei beginnen en schoon schip maken etc.. Het bestuur heeft dat gedaan en denkt erover nog meer activiteiten te ontwikkelen voor de leden. (Zie stukje van Cora in de Nieuwsbrief). Een nieuwe tijdelijke activiteit is nu al bezig o.a. Lydia Zijdel geeft weerbaarheidstraining. De toneelgroep, die vorig jaar gestart is, geeft aan heel veel mensen plezier en wij wachten natuurlijk met spanning af op de uitvoering.
Ik hoop, dat we er dit jaar een fantastisch clubjaar van gaan maken en dat we weer van alle vrijwilligers gebruik mogen maken, want wij kunnen het niet alleen. Met zijn allen maken we er een heel mooi Clubjaar van in onze mooie vernieuwde Clubvilla.
In verband met de prachtige maand december en het voortdurende fraaie weer, is de bloesem-/puzzeltocht een week vervroegd: van 18 naar 11 februari 2012.
Wij, winnaars van vorig jaar, zijn al ver met de organisatie ervan en hier volgen enkele punten ter attentie:
De kosten van deze tocht bedragen € 21,- per persoon, incl. de na de tocht volgende lunch;
De intekenlijsten liggen bij onze gastvrouwen op de club en daar kun je ook betalen;
Op 11 februari om 09:00 uur verzamelen we ons in het clubgebouw waar vandaan de tocht zal beginnen.
In februari sluiten we de filmreeks over Cuba af met de veel gelauwerde film: Habana Blues. Het is een mooie metafoor over vriendschap en liefde in een land vol tekorten. Twee jonge Cubaanse muzikanten, Ruy en Tito, delen dezelfde droom: doorbreken met hun band en Havana verlaten. Ruy woont samen met de moeder van zijn twee kinderen, Caridad. Ondanks de liefde die ze nog steeds voor elkaar voelen, balanceert hun relatie toch op de rand van een breuk. Beide muzikanten zijn druk bezig met de voorbereiding van hun eerste grote concert wanneer ze vernemen dat twee Spaanse producenten, Martha en Lorenzo, in Cuba zijn gearriveerd en op zoek zijn naar nieuw talent. Ruy en Tito staan voor de uitdaging van hun leven. Maar is hun vriendschap wel tegen deze grote druk bestand?
Habana Blues wordt ondersteund door een ijzersterke soundtrack. Muziek die een nieuw Cubaans geluid presenteert. Er komt immers meer muziek uit Cuba dan de Buena Vista Social Club.
De film won twee Goya-awards (de belangrijkste filmprijs in Spanje) voor beste originele muziek en beste montage. De film was ook genomineerd voor beste productie supervisie en beste regisseur. De pers over deze film:
‘Regisseur Zambrano maakte van een simpel gegeven een aanstekelijke film over het dromen van een betere toekomst.’ (Algemeen Dagblad)
‘Een onderhoudende film over leven, liefde en vriend-schap, met een heerlijke soundtrack.’ (De Telegraaf)
‘Zambrano had niet de ambitie om de zoveelste buitenlander te zijn die wat voorgekauwde pap serveert over hoe Cuba nu echt in elkaar zit. In tien weken filmde hij de mix aan mensen die in Havana leven en hoe breed de muzikale staalkaart van de hedendaagse Cubaanse muziek wel gaat. Veel meer dan wat er traditioneel wordt verwacht van een film over Cuba.’ (Tom De Vreese, Filmsalon)
Ik ontmoet u graag op de komende filmavond die gepland staat op dinsdagavond14 februari. En let op de aanvangstijd die verkeerd in de Nieuwsbrief van januari stond: de film vangt aan om 20:00 uur
Op dinsdag 28 februari wil ik u heel graag ‘La Traviata’ laten zien, de beroemdste opera van Verdi, in een zó adembenemend mooie uitvoering dat u hem eigenlijk niet mag missen. Die uitvoering vond plaats tijdens de Salzburger Festspiele van 2005 en gold al maanden tevoren als hét hoogtepunt van de Festspiele, zo niet als hét hoogtepunt van welke Traviata-uitvoering ooit. Stormloop op de kaartjes dus, torenhoge prijzen op de zwarte markt, blanco cheques van wanhopige fans, zelfs een aanbod van een 14-daagse Caribbean cruise in ruil voor één kaartje… als men er maar bij kon zijn. En wie er bij was, vergat het nooit meer: ontroerend en intens, meeslepend en uitbundig; op een sober, bijna leeg toneel. Alleen maar plaats voor muziek en emotie. Op het allerhoogste niveau.
Men kwam vooral om Anna Netrebko te zien en te horen: zo mooi, zo ontwapenend en energiek en met zo’n hartveroverende stem. Zij wás Violetta ‘la Traviata’ (= de verdoolde vrouw), de courtisane om wie het drama draait. Violetta met haar levenslust, haar lichtzinnigheid, haar liefde voor Alfredo en haar wanhopig pogen om haar ongeneeslijke ziekte te verdringen. De doem van haar ziekte en haar naderende dood, die als een voortdurende dreiging boven het drama hangt, wordt op een even bijzondere als indrukwekkende wijze in deze uitvoering gestalte gegeven.
Als geen ander wist Verdi de emoties van ‘zijn’ Italianen in dit drama te bespelen: muziek in alle kleuren, van juichend uitbundig tot ontroerend verstild.
Giuseppe Verdi (1813-1901) was tijdens zijn leven al een nationale held. Niet alleen vanwege het overdonderende succes van zijn opera’s, maar ook omdat zijn naam verbonden werd aan de vrijheidstrijd van het Italiaanse volk. Dat volk, dat voor een deel zuchtte onder Oostenrijkse overheersing en dat niets liever wilde dan één Italië met Victor Emanuel als koning, bedoelde met de kreet ‘Viva Verdi’ nog iets anders dan ‘Leve Verdi’: V.E.R.D.I. betekende óók Victor Emanuel Re De Italia (=Victor Emanuel Koning van Italië).
Ondanks die verering en zijn verworven rijkdom is Verdi altijd bescheiden gebleven. Tijdens zijn leven gaf hij een deel van zijn vermogen aan de bouw van een armenziekenhuis en na zijn dood aan kinderklinieken, doofstommeninstituten en een rusthuis voor bejaarde musici. Hij wilde een eenvoudige begrafenis 2e klasse zonder bloemen en kransen. En zo gebeurde: geen bloemen en kransen; maar er stonden 300.000 mensen langs de route en een koor met 900 zangers zong het slavenkoor uit zijn Nabucco toen de kist in het graf daalde.
La Traviata duurt ongeveer 2 uur, halverwege onderbroken door een pauze.
Ik zie u graag op dinsdag 28 februari. Ook gasten en introducés zijn van harte welkom.
